Distelvink (2014)
Janpeter Muilwijk
35 x 25 cm.
potlood en gouache op papier

Het lijden, de schoonheid en de troost

Een vogel duidde in de heidense oudheid de ziel aan van de mens die wegvloog bij zijn dood, een betekenis die behouden bleef in het christelijke symbool. De vogel, gewoonlijk in de hand van het Kind, is meestal een putter. Met zijn mooie verenkleed was de putter de vroegere populairste kooivogel voor kinderen. De putter raakte tevens verbonden met het Christuskind door de etiologische legende over zijn rode gezicht: hij trok een doorn uit Christus’ voorhoofd tijdens diens kruisweg en een druppel bloed van de Verlosser spatte op zijn kop.
De putter is in mijn werk een veel voorkomende vogel. In ‘Distelvink, 2014’ zie je de voeten van de gekruisigde met de stigmata. Doorntakken verwijzen naar de doornenkroon, de voeten zijn al van het kruis afgenomen; misschien al verrezen? De putter (of distelvink) vliegt triomfantelijk, ook hier als verteller van het gebeuren, in de stilstaande vlucht van de voorchristelijke bezieling. Aan de randen van het papier vier bloedvlekken. Het kind mag dan misschien onbevlekt ontvangen zijn, deze scène is met bloed bevlekt; Het bloed dat de putter het mooie rode kopje heeft bezorgd.